خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را
۲
عکس خط و خال عنبربار آن مشکین غزالمی کند پرنافه چون صحرای چین آیینه را
۳
تا چه خواهد کرد یارب با دل مومین منساخت مجمر آن عذار آتشین آیینه را
۴
بر سر زانو به چندین عزتش جا می دهندتازه رخساران ز چشم پاک بین آیینه را
صفحهٔ ۱ از ۳