خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه، تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟نی پرّی و نی چرّی ای مرغک حلوایی
۲
مانند شترمرغی گویند «بپر» گویی«من اشترم و اشتر کی پرّد ای طایی؟»
۳
چون نوبت بار آید گویی که: «نه من مرغم؟کی بار کشد مرغی تکلیف چه فرمایی؟!»
۴
نی بلبل خوش لحنی نی طوطی خوش رنگینی فاختهٔ طوقی نی در چمن مایی
صفحهٔ ۱ از ۲