خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد رخسار ترا در دل نهان داریم مادر دل دوزخ بهشت جاودان داریم ما
۲
در چنین راهی که مردان توشه از دل کرده اندساده لوحی بین که فکر آب و نان داریم ما
۳
منزل ما همرکاب ماست هر جا می رویمدر سفرها طالع ریگ روان داریم ما
۴
همچنان در قطع راه عشق کندی می کنیمگرچه از سنگ ملامت صد فسان داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۳