خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانهایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما
۲
از گریبان گل بی خار اگر سر بر زنیمخار در چشم از نگاه دوربین داریم ما
۳
نوخطی پیوسته ما را هست در مد نظربر جگر دایم خراشی چون نگین داریم ما
۴
نیست غیر از نقش پای دشت پیمایان عشقآشنارویی که در روی زمین داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۳