خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
۲
نیست چون آیینه در پیشانی ما چین منعزشت و زیبا را به خود هموار می سازیم ما
۳
از گرانجانان گرانی می برد فریاد ماکوه را کبک سبکرفتار می سازیم ما
۴
در زمین گیران کند وجد و سماع ما اثرنقطه را سرگشته چون پرگار می سازیم ما
صفحهٔ ۱ از ۴