خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون راکه از جمعیت آهو، حصاری ساخت مجنون را
۲
چنان باشند وحشت دیدگان جویای یکدیگرکه می آید رم آهو به استقبال مجنون را
۳
اگر دست از دهان آه آتشبار بردارممشبک همچو مجمر می توانم ساخت گردون را
۴
نمیرد هر که با معشوق در یک پیرهن باشدوصال گنج دارد زنده زیر خاک قارون را
صفحهٔ ۱ از ۲