خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا
۲
حاصل دلشکنی غیر پشیمانی نیستمومیایی، عرق خجلت سنگ است اینجا
۳
چه کند کوچه و بازار به دیوانه ما؟دامن دشت جنون سینه تنگ است اینجا
۴
عشق در هر چه زند دست به جز دامن یارگرچه تسبیح بود، قید فرنگ است اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳