خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترامصر زندان شود از جوش خریدار ترا
۲
بوی گل می برد از کار تماشایی راحاجتی نیست به خار سر دیوار ترا
۳
چشمه در فصل بهاران ننشیند از جوشبوسه می ریزد ازان لعل گهربار ترا
۴
سرو بالای تو از عشق علم شد در کفرقمری از طوق، کمر بست به زنار ترا
صفحهٔ ۱ از ۲