خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را
۲
چه کند با دل بی درد، کلام صائب؟این نمک در دل افگار نماید خود را
۳
باده در لعل لب یار نماید خود راآب در گوهر شهوار نماید خود را
۴
در پریخانه خم جوش دگر دارد میسیل در سینه کهسار نماید خود را
صفحهٔ ۱ از ۴