خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم فانی و غرقه در ثبوتیبه دریاهای حی لایموتی
۲
مگر من یوسفم در قعر چاهیمگر من یونسم در بطن حوتی
۳
وجود ظاهرم تا چند بینیکه اطلسهاست اندر برگ توتی
۴
فقیرم من ولیکن نی فقیریکه گردد در به در در عشق لوتی
صفحهٔ ۱ از ۲