خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم مردن نبود جان غم اندوخته رانیست از برق خطر مزرعه سوخته را
۲
خامسوزان هوس، لایق این داغ نیندجز به عاشق منما آن رخ افروخته را
۳
دعوی سوختگی پیش من ای لاله مکنمی شناسد دل من بوی دل سوخته را
۴
شعله در سوختن از زمزمه ای خالی نیستمطرب از خانه بود عاشق دلسوخته را
صفحهٔ ۱ از ۲