خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
۲
علم لشکر ما از سر جان خاستن استزهره کیست که گردد طرف لشکر ما؟
۳
شمع یک مصرع برجسته ز مجموعه ماستبال پروانه بود یک ورق از دفتر ما
۴
دانه سوخته، از ابر نمی گردد سبزچه خیال است که مسعود شود اختر ما؟
صفحهٔ ۱ از ۲