خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا
۲
سر از دریچه گوهر برآوری فردااگر چو رشته بسازی به پیچ و تاب اینجا
۳
ز سیل حادثه صحرا و کوه در سفرستچه واکشیده ای، ای خانمان، خراب اینجا
۴
در آفتاب قیامت نمی شوی سیرابز تشنگی نشود تا دل تو آب اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳