خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فکنده ایم به امروز کار فردا راازین حیات چه آسودگی بود ما را؟
۲
نگاه دار سر رشته تا نگه دارندکه می زنند به سوزن لب مسیحا را
۳
به چشم ظاهر اگر رخصت تماشا نیستنبسته است کسی شاهراه دلها را
۴
اگر ز ابروی همت اشارتی باشدتهی کنیم به جام حباب دریا را
صفحهٔ ۱ از ۲