خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه نسبت است به گردنکشی مدارا را؟قدح خراج به گردن نهاد مینا را
۲
چنان که روشنی خانه است از روزنبه قدر داغ بود نور فیض، دلها را
۳
ز من مپرس که در دل چه آرزو داریکه سوخت عشق رگ و ریشه تمنا را
۴
عنان سیل سبکرو به دست خودرایی استچه انتظام توان داد کار دنیا را؟
صفحهٔ ۱ از ۳