خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما
۲
ازان ز دامن مقصود کوته افتاده استکه پیش خلق درازست دست حاجت ما
۳
نکرده ایم چو شبنم بساطی از گل پهنچو غنچه بر سر زانوست خواب راحت ما
۴
چو عنکبوت، مگس را نمی کنیم قدیدهماشکار بود جذبه قناعت ما
صفحهٔ ۱ از ۳