خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟آرام نیست کشتی طوفان رسیده را
۲
شبنم ز باغبان نکشد منت وصالمعشوق در کنار بود پاک دیده را
۳
با هیچ بد گهر نشود چرخ سینه صافخون است شیر، کودک پستان گزیده را
۴
از بس شنیده ام سخن ناشنیدنیگویم شنیده ام سخن ناشنیده را
صفحهٔ ۱ از ۳