خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
۲
تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیمترجیع بند ناله بود بندبند ما
۳
ما از شراب لعل به همت گذشته ایمسیلاب گیر نیست زمین بلند ما
۴
از درد و داغ عشق تهی ساخت سینه راکفران نعمت دل نادردمند ما
صفحهٔ ۱ از ۳