خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۷۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را ز قید جسم رها می کنیم مااین دانه را ز کاه جدا می کنیم ما
۲
عمر دوباره در گره روزگار نیستجان را به زلف یار فدا می کنیم ما
۳
در ظرف بحر رحمت حق آب و خون یکی استاندیشه صواب و خطا می کنیم ما
۴
آه این چنین اگر شکند آستین سعیپیراهن سپهر، قبا می کنیم ما
صفحهٔ ۱ از ۳