خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلا ای آب حیوان از نواییهمی‌گردان مرا چون آسیایی
۲
چنین می‌کن که تا بادا چنین بادپریشان دل به جایی من به جایی
۳
نجنبد شاخ و برگی جز به بادینپرد برگ که بی‌کهربایی
۴
چو کاهی جز به بادی می‌نجنبدکجا جنبد جهانی بی‌هوایی
صفحهٔ ۱ از ۴