خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
۲
دست گرهگشایی است از کار هر دو عالمدر دامن توکل پای کشیده ما
۳
هر چند دیده ها را نادیده می شماریهر جا که پا گذاری فرش است دیده ما
۴
از نوبهار صائب رنگش به رو نیایدبر گلشنی که بگذشت رنگ پریده ما
صفحهٔ ۱ از ۲