خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما
۲
به دعوی نداریم چون صبح حاجتکه خورشید مهری است از محضر ما
۳
به محشر هم از جای خود برنخیزدسپندی که افتاد در مجمر ما
۴
عجب دارم از فکرهای پریشانکه شیرازه گیرد به خود دفتر ما
صفحهٔ ۱ از ۳