خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب
۲
چون گلوی شیشه موج باده گلرنگ رامی توان دید از بیاض گردن او بی حجاب
۳
عاقلان از حسن او داد تماشا می دهندچشم روزن را نسازد خیره نور آفتاب
۴
معنی بی لفظ را ادراک کردن مشکل استبر میفکن زینهار از چهره نازک نقاب
صفحهٔ ۱ از ۴