خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب
۲
گرچه هیچ و پوچ می دانند ما را غافلاندر حقیقت عین دریاییم ما همچون حباب
۳
از شمار موجه این بحر غافل نیستیمپای تا سر چشم بیناییم ما همچون حباب
۴
سیر و دور ما به جزر و مد دریا بسته استگاه پنهان، گاه پیداییم ما همچون حباب
صفحهٔ ۱ از ۵