خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنودم من که چاکر را ستودیکی باشم من تو لطف خود نمودی
۲
تو کان لعل و جان کهرباییبه رحمت برگ کاهی را ربودی
۳
یکی آهن بدم بی‌قدر و قیمتتوام آیینه ای کردی زدودی
۴
ز طوفان فناام واخریدیکه هم نوحی و هم کشتی جودی
صفحهٔ ۱ از ۳