خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب
۲
می رسد زود به سر عمر نفس سوختگانلاله دامن صحرای وفا را دریاب
۳
از هوادار، شرر شعله سرکش گرددبه نسیمی دل دیوانه ما را دریاب
۴
نوبت خوشدلی از برق سبکسیرترستتا گل صبح شکفته است، هوا را دریاب
صفحهٔ ۱ از ۴