خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۸۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب
۲
حاصل روی زمین پیش سلیمان بادستدو جهان از کرم عشق به یکبار طلب
۳
نکند تلخ سلیمان دهن موران راهر چه می خواهی ازان لعل شکربار طلب
۴
مستیی را که خماری نبود در دنبالاز شفاخانه آن نرگس بیمار طلب
صفحهٔ ۱ از ۳