خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درون گنبد گردون فتنه بار مخسببه زیر سایه پل، موسم بهار مخسب
۲
فلک ز کاهکشان تیغ بر کف استاده استبه زیر سایه شمشیر آبدار مخسب
۳
فتاده است زمین پیش پای صرصر مرگچو گرد بر سر این فرش مستعار مخسب
۴
ز چار طاق عناصر شکست می باردمیان چار مخالف به اختیار مخسب
صفحهٔ ۱ از ۱۳