خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
۲
باغبان در نوبهاران گوشمالی می دهدنغمه سنجی را که در فصل خزان خواهد نواخت
۳
قطره ما را ز چشم انداخت گر ابر بهاردر کنار لطف، بحر بیکران خواهد نواخت
۴
می زند برق فنا بر خرمن ما خویش راتابه برگ کاه ما را کهکشان خواهد نواخت
صفحهٔ ۱ از ۳