خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
۲
با نگهبان گل ز روی یار چیدن مشکل استنیست آن روزی که شبنم در گلستان مفت ماست
۳
دسته گل راست فیض از خرمن گل بیشترهر قدر بندد میان را تنگ جانان مفت ماست
۴
چند خون در دل توان کرد آرزوی بوسه را؟گر ز خط پوشیده گردد لعل جانان مفت ماست
صفحهٔ ۱ از ۴