خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماستموجه کثرت کمند وحدت مجنون ماست
۲
نقش پای ناقه لیلی درین دامان دشتبرگ عیش دیده پر حسرت مجنون ماست
۳
دامن صحرای محشر گرچه دارد وسعتیکوچه راهی پیش پای وحشت مجنون ماست
۴
خرقه گردون که عالم در ته دامان اوستجامه تنگی به قد شوکت مجنون ماست
صفحهٔ ۱ از ۴