خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
۲
هر که دارد قطره اشکی، ز ما دارد نظرهر که دارد آه گرمی، از دل سوزان ماست
۳
وجد ما ذرات عالم را به رقص آورده استهر کجا سرگشته ای یابید، سرگردان ماست
۴
هر که را با ما سر دعوی است، میدان است و گوی!داغ سودا نقطه بسم الله دیوان ماست
صفحهٔ ۱ از ۴