خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۹۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
۲
گردش چشمی مرا زان حسن بی پایان بس استبحر را در حلقه گرداب دیدن خوشترست
۳
حسن رنگ آمیز را خجلت بهار تازه ای استشمع را در پرتو مهتاب دیدن خوشترست
۴
گرچه سیر لاله و گل زنگ از دل می‌برددر جبین تازه احباب دیدن خوشترست
صفحهٔ ۱ از ۳