خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم استمردمی هر کس که دارد در شمار مردم است
۲
قلعه فولاد و حصن آهنی در کار نیستچشم پوشیدن ز آفتها حصار مردم است
۳
چون نگاه آن کس که خود را صاف کرد از پرده هادر میان مردم است و در کنار مردم است
۴
خودنمایی در لباس عاریت زیبنده نیستمایه بی اعتباری اعتبار مردم است
صفحهٔ ۱ از ۳