خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است
۲
گرچه از زنگار خط تیغ نگاهش کند شدهمچنان مژگان آن غارتگر دین ظالم است
۳
مشکل است از چشم گیرای تو دل برداشتنپنجه مژگان دراز و خواب سنگین ظالم است
۴
می کند دست حمایت ناتوانان را قویجرم رخسارست اگر آن زلف پرچین ظالم است
صفحهٔ ۱ از ۲