خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگیر ای ساقی از مستان کرانیکه کم یابی گرانی بیگرانی
۲
بیا ای سرو گلرخ سوی گلشنکه به از سرو نبود سایه بانی
۳
چو نور از ناودان چشم ریزدیقین بیبام نبود ناودانی
۴
عجب آن بام بالای چه خانهستمبارک جا مبارک خاندانی
صفحهٔ ۱ از ۳