خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است
۲
از نگاه آشنایی می توان کشتن مراحلقه های چشم خونریز تو فتراک من است
۳
داغ دارد پیچ و تاب جوهر من خصم راخار در پیراهن آتش ز خاشاک من است
۴
مدعای هر دو عالم قابل اقبال نیستورنه محراب اجابت سینه چاک من است
صفحهٔ ۱ از ۲