خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
۲
نه همین سرگشته دارد گردش چشمت مراچون صف مژگان دو عالم بی قرار چشم توست
۳
شوخ چشمان از تو می گیرند تعلیم نگاهگردن آهو بلند از انتظار چشم توست
۴
گرچه شهباز نظر بسته است از شرم و حیاهر کجا باشد نظربازی، شکار چشم توست
صفحهٔ ۱ از ۵