خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است
۲
می توان کردن به نرمی راه در دلهای سخترشته از همواری خود غوطه در گوهر زده است
۳
در دبستان ریاضت، فرد باطل نیستیمصفحه پهلوی ما را بوریا مسطر زده است
۴
چین ابرو را چه در آزار ما سر داده ای؟غیر آه بی اثر دیگر چه از ما سر زده است؟
صفحهٔ ۱ از ۲