خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
۲
نیست مجنون را ز شور عشق پروای تمیزگردباد و محمل لیلی درین صحرا یکی است
۳
نیست تدبیر خرد را در جهان عشق کارناخدا و تخته کشتی درین دریا یکی است
۴
ز اختلاف ظرف، گوناگون نماید رنگ میورنه در میخانه وحدت می حمرا یکی است
صفحهٔ ۱ از ۳