خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هستدر بساط گل ز شبنم دیده بیدار هست
۲
نیست همت غافل از احوال دورافتادگانبحر را در جستجو صد ابر گوهر بار هست
۳
در خم چوگان گردون گردش ما را ببینتا بدانی نقطه سرگردانتر از پرگار هست
۴
صورت احوال زاهد در نقاب اولی ترستطرفه دیوی در پس این پرده پندار هست
صفحهٔ ۱ از ۳