خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو تا بنشسته‌ای بر دار فانینشسته می‌روی و می نبینی
۲
نشسته می‌روی این نیز نیکو استاگر رویت در این گفتن سوی او است
۳
بسی گشتی در این گرداب گردانبه سوی جوی رحمت رو بگردان
۴
بزن پایی بر این پابند عالمکه تا دست از تبرک بر تو مالم
صفحهٔ ۱ از ۳