خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست
۲
می کند خورشید هم دریوزه آب از دیده هانه همین در دیده بی شرم انجم آب نیست
۳
سیر و دور ما به سیر و دور گردون بسته استاختیاری موج را در حلقه گرداب نیست
۴
لرزد از ظالم فزون مظلوم در زیر فلکگرگ را چون گوسفند اندیشه از قصاب نیست
صفحهٔ ۱ از ۳