خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست
۲
کاسهٔ منصور خالی بود پرآوازه شدورنه در میخانهٔ وحدت کسی هشیار نیست
۳
در پس دیوار محرومی گریبان می‌درمگرچه محرمتر ز من کس در حریم یار نیست
۴
هرکه پیراهن به بدنامی درید آسوده شدبر زلیخا طعن ارباب ملامت بار نیست
صفحهٔ ۱ از ۳