خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاره های دل گران بر دیده خونبار نیستجای در چشم است آن کس را که بر دل بار نیست
۲
غافلان اندیشه از سنگ ملامت می کنندورنه کبک مست را پروایی از کهسار نیست
۳
پرده خواب است ظلمت روشنایی دیده راچشم پوشیدن ز اوضاع جهان دشوار نیست
۴
پیش ما کوتاه دستان کز هوس آزاده ایمخار بی گل در صفا کم از گل بی خار نیست
صفحهٔ ۱ از ۵