خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیستهر که از دل بار بردار گران بر دوش نیست
۲
زاهدان قالب تهی از جلوه او می کننددر زمان قامتش محراب بی آغوش نیست
۳
چشم نرگس گوشه بیماریی دارد، ولیخوش نگاه و دلفریب و شوخ و بازیگوش نیست
۴
بی نصیبان در کنار وصل هجران می کشندموج را از بحر جز خاشاک در آغوش نیست
صفحهٔ ۱ از ۴