خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست
۲
گرچه در ظاهر بلبل سر گران افتاده استدر بساط گل به جز خمیازه آغوش نیست
۳
ابر بی توفیق ما را از شفق پا در حناستورنه دریای معانی یک نفس بی جوش نیست
۴
پرده غفلت حجاب چشم کافر نعمت استورنه هر نیشی که گردون می زند بی نوش نیست
صفحهٔ ۱ از ۲