خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست
۲
ثابت و سیار او سوزانتر از یکدیگرندآتش افسرده در خاکستر افلاک نیست
۳
آسمان از گریه ما خاکساران فارغ استباغبان را هیچ پروایی سرشک تاک نیست
۴
ما سمندر مشربان را کی تواند صید کرد؟از می گلگون رخ بزمی که آتشناک نیست
صفحهٔ ۱ از ۳