خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست
۲
نیست اگر آب حیا در چشم گردون گو مباششکرلله تخم امیدی مرا در خاک نیست
۳
گل به گلچین دست داد و بلبل از غیرت نسوختعشق بی غیرت برآید، حسن چون بیباک نیست
۴
می شوند از گردش چشم بتان زیر و زبرعشقبازان را غمی از گردش افلاک نیست
صفحهٔ ۱ از ۲