خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با این همه مهر و مهربانیدل می‌دهدت که خشم رانی
۲
وین جمله شیشه خانه‌ها رادرهم شکنی به لن ترانی
۳
در زلزله است دار دنیاکز خانه تو رخت می‌کشانی
۴
نالان تو صد هزار رنجوربی تو نزیند هین تو دانی
صفحهٔ ۱ از ۳